Wielu z nas zastanawia się nad tym, jak urządzić klatkę i gdzie ją ustawić, by nasz kanarek dobrze się w niej czuł, nie chorował i przez długie lata uprzyjemniał nam wolne chwile swym urzekającym śpiewem.
lokalizacja
Kanarki można hodować wszędzie, nawet w bardzo prymitywnych
warunkach mieszkaniowych. Zawsze jednak należy zapewnić czystość klatki
i otoczenia wokół niej, dostęp światła (do hodowli nie
nadają się pomieszczenia pozbawione okien), świeżego powietrza i
właściwą temperaturę pomieszczenia. Kanarki możemy trzymać
również w kuchni, nawet gdy używamy kuchenki gazowej. W
pomieszczeniach hodowlanych nie może być przeciągów,
nawiewów i klimatyzacji. Kanarkom szkodzi również
bezpośrednio padające na klatkę słońce. Kanarki są bardzo wrażliwe na
zmiany temperatur. Klatki nie mogą więc być ustawione w pobliżu
źródeł ciepła (kaloryfery, piece, kominki, grzejniki,
kuchenki), ani w pobliżu urządzeń emitujących pole elektromagnetyczne
(telewizor, komputer, transformator). Kanarki źle znoszą
różnego rodzaju zapachy. Z tego też powodu klatka z
ptaszkami nie może stać w pomieszczeniach, w których pali
się papierosy lub często używa odświeżaczy powietrza. Kanarki są bardzo
wrażliwe na hałas. Dlatego też wszelkie warsztaty i pracownie oraz
bliskie sąsiedztwo okna w domu, znajdującym się tuż przy ruchliwej
ulicy nie powinny być miejscami lokalizacji klatek. Złym sąsiedztwem
dla kanarka jest aparat telefoniczny (ptaka niepokoją niespodziewane
dźwięki dzwonka), lampka nocna (możliwość przestraszenia ptaka nocą),
instrumenty muzyczne (fortepian, pianino, perkusja itp.) i wszelkie
głośne sprzęty gospodarstwa domowego. Ptaki z natury swej lubią
przebywać na wysokościach, klatki nie należy więc umieszczać
bezpośrednio na podłodze. Najlepiej jeżeli klatka stoi nieco powyżej
wzroku człowieka. Bardzo korzystne dla zdrowia i samopoczucia
ptaków są poranne promienie słoneczne lub wieczorne słońce.
Wszystkie pomieszczenia, w których przebywają kanarki muszą
być regularnie sprzątane (odkurzane) i wietrzone.
Wilgotność względna powietrza w pomieszczeniu, gdzie przebywa kanarek
powinna być rzędu 40-60% (większość domowych pomieszczeń spełnia tę
normę). W lokalach klimatyzowanych z reguły wilgotność jest większa, co
prowadzi do zastoju cieplnego w organizmie ptaka, co znacznie zwiększa
jego podatność na choroby.
Klatki z kanarkiem nie należy umieszczać w miejscu, gdzie występują
wibracje i drgania (np. lodówka, bojler, agregaty z
wiatrakami).
Kanarki możemy hodować również na dworze. Są one wytrzymałe
na działanie niskich temperatur. Wytrzymują nawet -10C, pod warunkiem,
że będą odpowiednio karmione i wcześniej odpowiednio zahartowane do
przebywania w takiej temperaturze
Klatkę z kanarkiem powinniśmy umieścić w pomieszczeniu, w
którym często przebywamy, a jeśli ptaki mają przebywać w
zewnętrznej wolierze, należy usytuować ją w pobliżu miejsca, gdzie
często będziemy przechodzić lub przesiadywać.
bezpieczeństwo
Klatka lub woliera ptaka musi stanowić absolutne bezpieczeństwo dla kanarka. Nigdy nie należy bez uzasadnionej potrzeby wkładać ręki do klatki czy woliery. Uciekając przed nami kanarek może wpaść w panikę i latając na oślep, dotkliwie się zranić
klatki
Wymagania kanarków są niewielkie. Ptaki te dobrze czują się
zarówno w małych klatkach trzymane pojedynczo, jak i dużych
wolierach, gdzie można trzymać całe stado kanarków.
Do chowu kanarków nadają się typowe drewniane lub metalowe
(ale wykonane z nierdzewnego materiału) klatki z plastikowym dnem i
wysuwaną szufladą. Te ostatnie godne są polecenia
szczególnie dla początkujących hodowców, ze
względu na swą funkcjonalność, estetykę oraz łatwość mycia i
dezynfekcji. Klatki drewniane, choć z pewnością bardziej przyjazne dla
ptaków niż metalowe, są trudne do mycia i dezynfekcji.
Szpary w drewnie często są siedliskiem bakterii i roztoczy, a samo
drewno pod wpływem wody szybko niszczeje.
Minimalne wymiary klatek dla pojedynczego kanarka powinny wynosić:
długość 35 cm, szerokość 20 cm i wysokość 25 cm, a dla pary
odpowiednio: 35 cm x 30 cm x 30 cm (oczywiście im większa klatka tym
lepiej dla ptaka). Natomiast rozstaw między prętami klatki powinien być
taki, aby kanarek nie mógł między nimi wsadzić głowy i
najczęściej wynosi on od 13 do 15 mm. W klatkach dla
kanarków wszystkie pręty powinny być ustawione pionowo.
Pręty klatki mogą być wykonane zarówno z metalu, jak i z
tworzyw sztucznych. Kanarki nie mają skłonności do obgryzania klatek.
Należy unikać efektownych złotych i srebrnych klatek odbijających
światło, gdyż będą oślepiać ptaka.
Klatki najczęściej bywają czterokątne. Dopuszcza się pewne urozmaicenia
konstrukcyjne dachu klatki. Niedopuszczalne są pojawiające się ostatnio
klatki okrągłe, gdyż dłuższe przebywanie w nich źle oddziałuje na
psychikę ptaków (ptak pozbawiony jest możliwości ukrycia się
w kącie), doprowadzając je nawet do choroby nerwowej. Klatki okrągłe
mogą być jednak przeznaczone dla starszych, dobrze już oswojonych
ptaków, które często przebywają poza klatką.
Kanarki najbezpieczniej czują się w klatkach o podstawie prostokątnej i
trzech ścianach. Idealna klatka jest dłuższa niż wyższa.
Najlepszym modelem spośród wszystkich klatek dla
kanarków są klatki dwudzielne. Mają one nie tylko przyzwoite
wymiary, ale dodatkowo specjalną ruchomą ścianę z prętów,
którą można wyjmować lub wsadzać do klatki. Na pewno klatka
taka przyda się nam, jeżeli zajdzie potrzeba rozdzielenia
ptaków.
Klatki nie mogą stwarzać zagrożenia dla życia i zdrowia
ptaków. Z tego też powodu klatki z końcówkami
prętów zawiniętymi do wnętrza nie nadają się do hodowli.
Ważną rolę w klatce odgrywają drzwiczki. Powinny być one stosunkowo
duże, aby umożliwić wstawianie naczyń z pokarmem, wymianę żerdek,
czyszczenie klatki, a także odłapywanie ptaków. Drzwi
powinny mieć zabezpieczenie przed samoistnym zamykaniem się oraz
powinny być tak skonstruowane, aby ptak nie mógł ich
samodzielnie otworzyć.
Dobra klatka powinna być osłonięta na wysokości kilku lub kilkunastu
centymetrów tworzywem sztucznym, metalową blachą lub szybą.
Zapobiega to zanieczyszczaniu otoczenia (łuski ziaren, resztki
pokarmów, pióra, odchody).
Kanarki nie potrzebują żadnych huśtawek, drabinek, lusterek, dzwonków i innych
zabawek. Wszystkie te przedmioty drażnią ptaka i ograniczają miejsce do latania
i skakania. Dlatego też pod żadnym pozorem nie wolno umieszczać ich w klatkach.
typy klatek
Minimalne rozmiary klatki wylotowej wynoszą długość - 100 cm, szerokość
- 50 cm i wysokość - 50 cm. Im większa klatka tym lepiej spełnia ona
swe zadanie.
Żerdki w tej klatce należy rozmieścić następująco: dwie 12 cm od
bocznych ścianek, dwie poniżej i możliwie blisko środka i jedną lub
dwie 12 cm od dna.
Do klatki wylotowej wpuszczamy taką ilość młodych
kanarków, aby nie była ona zbytnio przepełniona. Przepełnienie
klatki powoduje nerwowość ptaków i ich wzajemne wyskubywanie
sobie piór.
klatka lęgowa (spustowa, gniazdowa, hekówka) Wielkość klatki lęgowej zależy od ilości umieszczonych w niej samiczek. Dla jednej samiczki i jednego samczyka klatka powinna mieć wymiary 40 x 25 x 30
Skrzynka do transportu nie powinna być zbyt duża, a jednocześnie musi
zapewnić ptakowi trochę wolnej przestrzeni, aby mógł jeść
lub rozprostować nogi i skrzydła.
klatka na pojedynczego samca Klatki takie nie powinny być mniejsze niż 35x25x25.
-
Żerdki (grządki) Podstawowym elementem składowym klatek i wolier są żerdki. W zależności od naszego gustu mogą być one pokryte korą lub okorowane. Żerdki powinny umożliwiać ptakom siadanie oraz ścieranie pazurków i dzioba.
Najlepszym materiałem na żerdki są gałązki miękkiego drewna liściastego: topoli, wierzby, czarnego bzu, leszczyny, brzozy i klonu. Dobre są też gałęzie wszystkich drzew owocowych. Naturalne żerdki powinny być ze świeżego drewna.
Żerdki z toczonego drewna lub plastikowe nie nadają się dla kanarków, gdyż nie zapewniają one naturalnej powierzchni oparcia łapy ptaka, a ponadto są przyczyną odcisków na łapach i zranień powodowanych drobnymi drzazgami.
Ilość, usytuowanie, długość i ustawienie żerdek powinny być takie, aby kanarki nie miały ograniczonej przestrzeni do latania i chodzenia, miały łatwy dostęp do poidełka, karmnika, basenu i ewentualnie gniazda, aby wszystkie ptaki przebywające w klatce (wolierze) mogły jednocześnie siedzieć na żerdkach i aby siedzące na żerdkach kanarki nie zanieczyszczały innych ptaków i innych elementów wyposażenia wnętrza. Żerdki w klatce (wolierze) muszą być tak rozmieszczone, aby się nie krzyżowały i aby przebywające na nich ptaki nie dotykały skrzydłami lub ogonem do ścianek (prętów) klatki. Żerdki nie mogą też blokować dostępu człowieka do ptaków i wszystkich elementów wyposażenia.
Żerdki muszą być przytwierdzone do klatek (wolier) w taki sposób, aby były nieruchome, a jednocześnie łatwe do wyjęcia. Niedopuszczalne jest, aby żerdki łamały się, drgały, chwiały się, przesuwały się, ulegały wibracji, sprężynowały czy uginały pod ciężarem ptaka. Powinny być umocowane sztywno i stabilnie. Niedopuszczalne jest też montowanie żerdek w taki sposób, aby ich wyjęcie lub dostęp do nich wymagały jakiś specjalistycznych narzędzi.
Żerdki w klatkach powinny być tak rozmieszczone, aby ptaki miały możliwość używania skrzydeł przy przemieszczaniu się między żerdkami (wystarczy jedno machnięcie). W praktyce do przeskakiwania z żerdki na żerdkę wystarczy kanarkowi 25 cm w poziomie i 15 cm w pionie.
Żerdki powinny być różnej grubości: takie, które kanarek może objąć palcami i grubsze. Żerdki różnej grubości zapewniają ptakom nieustanne ćwiczenia łapek i palców. Najlepsze są żerdki mające 10-15 mm średnicy.
W sklepach zoologicznych można kupić żerdki pokryte papierem ściernym lub nakładki ścierne na żerdki. Ich zastosowanie korzystnie wpływa na stopy ptaków oraz umożliwia im ścieranie tkanki rogowej.
Żerdki muszą być myte lub wymieniane na nowe przynajmniej raz w tygodniu. Jeżeli decydujemy się na ich mycie, to dobrze jest je od czasu do czasu wygotować (lub wyparzyć) opalić nad ogniem i zdezynfekować*.
-
Poidełka nie powinny stać na podłodze, ani być zawieszone bezpośrednio pod żerdkami, gdyż woda w nich byłaby ciągle narażona na zanieczyszczenia odchodami ptaków. Ptaki zaś pijące taką wodę byłyby narażone na zakażenia różnymi chorobami.
Najwygodnie jeżeli poidełko zbudowane są z dwóch części, z których jedna umieszczona wewnątrz klatki po pobraniu przez ptaka wody zostanie napełniona zapasem zawartym w części zewnętrznej. Automatyczne poidełka okazują się bardo przydatne dla kanarków, gdyż te nie mogąc się w nich kąpać nie zanieczyszczają wody do picia.
Poidełka powinny być łatwe do wyjmowania, mycia i napełniania.
-
Karmniki (karmidełka) Karmniki powinny być łatwe do wyjmowania, mycia i napełniania. W przypadku kanarków nie sprawdzają się automatyczne karmidełka, gdyż ptaki te szukając przysmaków, lubią grzebać w ziarnie. Najważniejszą cechą karmników powinna być ich funkcjonalność, czyli łatwość ich napełniania mieszanką i opróżniania .Dobre są karmniki tzw.. kryte czyli karmniki z przykrywką gdzie przez odpowiedni otwór ptak wkładając głowę może się dostać do mieszanki, taki karmnik zapobiega rozsypywaniu mieszanki i tym samym przyczynia się do lepszego utrzymania czystości i oszczędności związanych z oszczędnością mieszanki co przy dużej liczbie ptaków nie pozostaje bez znaczenia.
Karmniki dzielimy na: karmniki zewnętrzne gdzie ptak chcący zjeść mieszankę musi przełożyć głowę przez otwór w klatce aby się dostać do jedzenia, które jest w pojemniku na zewnątrz klatki. Takie karmniki są łatwe do napełniania i częstego ich mycia czy opróżniania. Karmniki zewnętrzne powodują ze wkoło klatki zawsze będzie rozsypana mieszanka i łuski po zjedzonych nasionach. Takie karmniki nie nadają się do warunków mieszkaniowych.
-
Basen Żaden ptak domowy nie kąpie się tak chętnie jak kanarek (niektóre kanarki potrafią się kąpać nawet kilkanaście razy w ciągu dnia!). Dlatego też umożliwienie kanarkom codziennych kąpieli należy do podstawowych warunków prawidłowej hodowli.
W każdej klatce powinno się znajdować miejsce na basen lub domek kąpielowy. Dobrze by były one umieszczone na zewnątrz klatki lub by miały daszek zabezpieczający wodę przed zabrudzeniem odchodami.
Najlepiej nadają się do tego celu naczynia ze stopniowo obniżającym się dnem, pozwalające kanarkom na wybór odpowiedniej dla nich głębokości. Raz w tygodniu można dodać do wody jedną łyżeczkę soli kuchennej, na 1,5 litra wody ,sól jest doskonałym środkiem dezynfekującym pióra i skórę ptaka.
-
Gniazda Gniazdo kanarków powinno mieć średnicę 9-10 cm i głębokość nie większą niż 6 cm. Najbardziej higieniczne są gniazda metalowe lub plastykowe z filcowymi wkładkami. Takie gniazda są łatwe do mycia. Istnieją także gniazda-skrzynki i gniazda-koszyki.
Gniazda powinny być umieszczone w oświetlonym miejscu (aby karmiące samice dobrze widziały pisklęta), ale ich usytuowanie nie powinno wystawiać samic na bezpośrednią operację promieni słonecznych.
Gniazda w klatkach lęgowych można umieszczać zarówno w środku, jak i na zewnątrz klatki
Każdorazowo, po ukończonym lęgu, należy gniazdo umyć i wyparzyć. Umyte gniazdo należy zanurzyć w słabym roztworze chinozolu (1 tabletka na szklankę gorącej wody).
*Dezynfekcję klatki dokonujemy za pomocą spirytusu, denaturatu, nafty, benzyny, benzolu lub formaliny (3 łyżki stołowe na 1 litr wody). lub Pularynu Do tego celu można również użyć środki chemiczne Savo lub Virkon S. Klatkę taką należy również wyparzyć wrzątkiem lub wygotować. Dezynfekcję klatki należy przeprowadzić na dwa tygodnie przed umieszczeniem w niej ptaka. Zdezynfekować należy także żerdki (choć lepiej zastąpić nowymi), basenik i pojemniki na wodę i jedzenie (basenik i pojemniki dezynfekujemy spirytusem).
-
klatka technologiczna Pod
koniec XX wieku na rynku pojawiły się klatki z zaawansowaną
technologią. Takie klatki wyposażone są w następujące technologie:
regulator mikroklimatu W klatkach technologicznych można stworzyć praktycznie dowolne warunki mikroklimatyczne dla kanarka, ustawiając właściwą temperaturę i wilgotność otoczenia oraz ich czasowe zmiany.
regulatory światła słonecznego W klatce o zaawansowanej technologii można praktycznie dowolnie regulować długość dnia i nocy. Specjalne urządzenie emituje fale świetlne identyczne z światłem słonecznym.
urządzenia bakteriobójcze Klatki technologiczne wyposażone są w specjalistyczne urządzenia bakteriologiczne, które na bieżąco dezynfekują środowisko ptaka. Niewątpliwą zaletą takich urządzeń jest fakt, że klatek takich nie trzeba nigdy dezynfekować.
Pomimo faktu, że dziś ceny takich klatek są niebotyczne dla przeciętnego hodowcy, klatki takie mają jak się wydaje różnorodne zastosowanie. Można np. przesunąć kanarkowi pory roku, w taki sposób aby przyśpieszyć lub opóźnić okres lęgowy. Umieszczając kanarka w takiej klatce można też ułatwić mu proces pierzenia. W klatkach technologicznych pierzenie można skrócić nawet do 3 tygodni. Najlepszym jednak zastosowaniem takich klatek jest traktowanie ich jako szpitala (izolatki) dla chorych kanarków. Ustawiając choremu ptakowi kombinację krótki dzień i długa noc ograniczamy jego możliwość poruszania się. Odwrotna kombinacja będzie nakłaniała ptaka do większej ilości ruchu, co jest wskazane dla zatuczonych kanarków. Klatki technologiczne są na wyposażeniu dobrych klinik weterynaryjnych oraz w dużych hodowli, szczególnie w krajach zachodnich. Klatki technologiczne mają też niewątpliwie kilka wad. Kanarki przebywające przez dłuższy okres w takiej klatce nie mogą od razu zostać umieszczone w zwykłych klatkach. Ich organizmy zatracają odporność i szybko przyzwyczajają się do idealnych warunków. Przenoszenie ptaków do innych klatek należy dokonywać stopniowo (rozpoczynając od 1 godziny dziennie). Proces taki może trać nawet kilka tygodni. Inną wadą klatek technologicznych są ich wymiary i ciężar. Klatki takie wielkością przypominają niewielką lodówkę i ważą z reguły ponad 10 kg.
Podejmując decyzje o prowadzeniu hodowli większej ilości ptaków musimy się zdecydować gdzie postawimy nasze klatki z ptakami. Musimy mieć specjalne regały do ustawiania klatek ,regały takie powinny być białego koloru aby wewnątrz pojedynczej półeczki na klatkę docierała odpowiednia ilość światła. Regały powinny mieć półeczki wielkości klatek z kilku centymetrowym luzem po bokach i z tyłu klatki, tak abyśmy mogli bez przeszkód wyjmować klatke. Estetyczne klatki w pięknym regale będą prawdziwą ozdobą mieszkania. Możemy także zrezygnować z klatek na rzecz odpowiedniego regału do którego założymy tylko metalowe przody z niklowanych pręcików i dorobimy szufladki jako dno na nieczystości. Taki regał odpowiednio wykonany lepiej się prezentuje niż regał z klatkami. Minusem takiego regału jest to ze nie możemy wyjąć z niego pojedynczej klatki i zgodnie z naszą potrzeba ustawić ją w innym miejscu, regał z klatkami daje nam taką możliwość.
woliery
Wolierami nazywamy przestronne pomieszczenia dla
ptaków. Ich rozmiar i kształt może być bardzo
różny, zależny jedynie od naszej wyobraźni, możliwości
powierzchniowych i finansowych.
Kolekcja różnokolorowych kanarków, latających we
wkomponowanej w wystrój mieszkania lub ogrodu wolierze,
bardzo urozmaica i upiększa wygląd pokoju, ogrodu lub domu. Można
również stworzyć wolierę na balkonie lub tarasie domu.
Urządzenie woliery na dworze ma tę zaletę, że zapewnia jej mieszkańcom
warunki zbliżone do naturalnych.
Woliera zewnętrzna musi być zabezpieczona od wiatru i połączona z
pomieszczeniem wewnętrznym, w którym ptaki mogłyby się
schronić przy niepogodzie.
Woliery zewnętrzne można obsadzić roślinnością i wyposażyć w płytkie
oczko wodne lub specjalny basen z przepływową wodą.
Dłuższe przebywanie na świeżym powietrzu przy naturalnej operacji
światła słonecznego doskonale wpływa na stan zdrowia naszych
skrzydlatych przyjaciół.
Budowa zewnętrznych wolier ogrodowych jest dość kosztowna i utrudniona
ze względu na warunki, jakie muszą spełniać, by można w nich było
hodować ptaki. W pierwszym rzędzie woliery takie muszą być dobrze
zabezpieczone przed szkodnikami (takimi jak: koty, psy, kuny, łasice,
szczury). Idealnym zabezpieczeniem wolier jest podmurówka,
wchodząca w ziemię minimum 50 cm. Zabezpieczeniem jest też
podwójna siatka i parkan wokół woliery.
Całoroczna woliera musi być wyposażona w małe ogrzewane i oświetlone
pomieszczenie. Drzwi do woliery muszą być podwójne, abyśmy
przy wchodzeniu do niej nie obawiali się, że jakiś ptak wyleci nam na
zewnątrz.
Zanim umieścimy kanarka w wolierze należy najpierw wsadzić go do małej
klatki, następnie klatkę wstawiamy do woliery i otwieramy, opuszczając
wolierę. Kanarek wylatuje wówczas samodzielnie z klatki i
przyzwyczaja się do nowego środowiska. Nie wolno pod żadnym pozorem
straszyć ptaka w klatce i zmuszać go, aby wyfrunął do woliery! Nowe
ptaki wprowadzamy do woliery rano i obserwujemy je przez cały dzień,
zwracając szczególną uwagę na stosunek jej
„starych” mieszkańców do nowego ptaka.
We wnętrzu woliery może znajdować się zarówno naturalna
roślinność, zapewniająca utrzymanie odpowiedniej wilgotności w
otoczeniu kanarków, jak i sztuczne pnie drzew,
które zapewniają ptakom miejsce do siedzenia i gniazdowania.
W wolierach zewnętrzne można zakładać trawniki i skalniaki, sadzić
krzewy i drzewka. Bardzo ważną rzeczą jest aby wcześniej przewidzieć w
jaki sposób będziemy chwytać ptaki gdy zajdzie taka
potrzeba, czy będzie to siatka do łapania ptaków czy
zastosujemy jakąś inna technikę ich odłowu.
pomieszczenia
Hodowlę kanarków można także prowadzić w oddzielnych
pomieszczeniach. Przy takiej hodowli istotnym warunkiem jest
dostateczny dostęp światła. W pomieszczeniach ciemnych lub jedynie ze
światłem elektrycznym hodowla kanarków mija się z celem.
Nie ma specjalnych wymagań co do rozmiarów pomieszczenia.
Należy jedynie stworzyć ptakom warunki do przebywania na wysokościach
(np. w środku można wstawić jakieś drzewka w dużych donicach).
W pomieszczeniach hodowlanych należy zabezpieczyć siatką okna i
ewentualne źródła ciepła np. kaloryfery. Pomieszczenie z
kanarkami powinno posiadać podwójne drzwi, które
zapewnią hodowcy komfort wejścia i wyjścia z pomieszczenia.
Ściany pomieszczenia dla kanarków ze względów
sanitarnych najlepiej wybielić wapnem.
Co najmniej raz w roku należy usunąć wszystkie ptaki z pomieszczenia i
gruntownie je odnowić: wysprzątać, wymalować, sprawdzić wszystkie
zabezpieczenia, zmienić układ roślin i żerdzi.
wyposażenie wnętrza
Wyposażenie wnętrza klatek i wolier stanowią:
We wnętrzu klatki lub woliery nie może być ostro zakończonych elementów np. gwoździ, drutów, prętów, luźnych sznurków czy nitek, które to spowodują zaplątanie ptaków.




